Nahide Babashlı - İstanbul Uyurken

Ah Istanbul uyurken

Gözlerimden göz yaşlarım

Kayar yanağımdan

Sessizce ben hep ağlarım

Kah bu sahillerde kah

Denize açılan martılarla

Mektuplar yollarım


Ne seni gören Ne seni duyan

Var artık kayboldun nereye

Sorarlar seni görürler halimi

Sahi dönmez misin geriye

Sorma derdimi yazsam bütün duvarlara

Yetmez ki bu şehir

Yorma kendi bir daha açmaz çiçeklerim

Soldurdun hepsin